با سلام خدمت دوستان و آبجی ها و داداش های گل امیدوارم حالتون خوب باشه و سلامت و شاد باشید

و از هوای بهار نهایت استفاده رو ببرید  به صورت همه جانبه و با تمام حواس....

نمی دونم چه راز و رمزیه درون افکارمه که همیشه کلمات عمیق و سخت ذهنمو مشغول می کنه و اگه همینطور پیش بره احتمالا هنک می کنم

خوب آپ امروز من  در مورد جمله اییه که داداش امین گل ازمون خواسته بود در موردش نظر بدیم ...

جمله ایی که خیلی طرفدار داره و مورد استفاده قرار میگیره.

و اون جمله :

کاش سرنوشت جز این می نوشت...

 اگه قرار باشه در مورد این جمله بحث کنم باید تک تک کلماتش رو باز کنم

در وحله ی اول (کاش) رو میشه به عنوان یه نماد برای نشون دادن آرزو بیان کرد. آرزو هم همیشه اون چیزیه که در نظر ما زندگی مون رو از چیزی که هست بهتر می کنه و ما رو از فقر و نیازمندی در هر زمینه ایی (علی الخصوص اون چیزی که مدنظره) به بی نیازی و دارایی تبدیل می کنه. و جا داره به این موضوع اشاره کنم که خیلی از مواقع آرزوهامون جوری شکل میگیرن که شاید فقط از نظر ما ایده آل باشه ولی در واقع نشدنیه و برآورده شدنش به ضرر ماست! به کار بردن کاش برای جمله ی مربوط به گذشته نا امید کننده ست و حسرت به همراه داره و این کلمه در جمله ی مربوط به آینده هم مایه امید بخشیه و به زندگی معنا می بخشه.در اینجا جوری جمله بیان شده که انگار از حالت آرزو در اومده – و از نظر من در یک نگاه  یه جورایی بوی نا امیدی و عدم رضایت میده  به همراه حسرت و البته اعتراض

تا به اینجا که جمله ی  خوبی به نظر نمی رسه.(البته بازم به نظرم من)

در مورد آرزو هم میشه یه بحث راه انداخت ولی اینجا بهتره روی مفهوم جمله و جز اصلی اون یعنی (سرنوشت) تمرکز کنیم.

خوب و اما جز اصلی این جمله یعنی سرنوشت:

اینجا یکباره دیگه به مفهوم دیگه ایی که پشت این جمله کاملا حس میشه ( در نگاه اول)اینه که سرنوشت رو خارج از حیطه ی اختیارات ما انسان ها و  تحت تاثیر نیروی خارجی تعریف می کنه. و شاید خالق این جمله منظوری غیر از این داشته باشه ولی اینطور به نظر میرسه...! و همین یعنی مشکل دوم

لازمه تعاریف مختلف سرنوشت رو بیان کنم.

بعضی افراد سرنوشت رو به کل از قبل تعیین شده و کاملا خارج از اختیار دونسته و اونو با قضا و قدر و تقدیر در یه راستا قرار می دن و فرقی برای اونا قائل نیستن.!

عده ایی هم هستن که معتقدند سرنوشت مخلوطی از ابتدا قضا و قدر الهی(توسط خدا)(که در بعضی مواقع متغیره) و بعد از اون اختیاره ما انسان هاست .

و اما نظر من در رابطه با این کلمه وسیع:

نظری که من در مورد کلمه ی عمیق سرنوشت دارم  نتیجه ی مطالعه و تجربه اییه که همه ی ما در زندگی باهاش روبه رو هستیم.

قضا و قدر الهی که یک امر ثابت شده است و کسی نمی تونه اونو انکار کنه و لازمه معانیه این کلمات رو اینجا بازگو کنم.

قضا رو به معنی حکم. و قدر رو به معنای اندازه گیری یا اندازه ی هر چیزی بیان میشه.

من اینجا می خوام در مورد  هر یک از این کلمات  به صورت مختصر توضیح بدم و گام به گام برم تا برسم به سرنوشت

در مورد قضای الهی : همونطور که گفتم  به معنی حکمه و نظر من در این مورد اینه که ما در زندگی مون خیلی وقت ها با چند راهی هایی  مواجه میشیم ( که می تونیم هر یک از اونا رو به اختیار خودمون انتخاب کنیم)  و قدم گذاشتن در هر یک از این را ها متناسب با اعمال و در وحله ی اول افکار و اخلاقمونه. به عبارت دیگه قضا : قضاوت خداست درمقابل انتخاب یک تصمیم در بین مجموعه ی تصمیم ها. و قدر هم اندازه و شدت این حکم رو نشون میده.

به طور مثال در مقابل سختی ها : 1- می تونیم بی تفاوت باشیم 2- یا اینکه برای  حل اونا با یه روحیه ی خوب تلاش کنیم و3- یا اینکه نا امید و با افکار مشغول و بد به یه زندگی پر از رنج ادامه بدیم 4- .یا هیچ کدوم این راه  ها رو انتخاب نکنیم و در بعضی مشکلات شدید  به قولی خودمونو از شر این دنیا و مشکلاتش خلاص کنیم...(خودکشی به طور مثال)

خوب حالا اینجا ما مختاریم که   بین این راه ها انتخاب کنیم  هیچ اجباری در کار نیست – حتی راهنما هایی هم هستن که به ما کمک کنن که بازم مختاریم که از اونا کمک بگیریم یا نه . این تصمیم و استفاده از اختیار بسته به  خصیصه های رفتاریمون ( غرور- خودخواهی – اعتماد به نفس و ...) تحت تاثیر قرار می گیره.

اگه انتخابمون راه درست باشه مسلما با صبر و بردباری نتیجه ی خوبی خواهیم گرفت  و این حکم اینجا مشخص شده و اندازه ی اون که (قدر) باشه بعد از تصمیم درست  نصیب ما میشه

مثلا  در مورد همین مثال : انتخاب راه تلاش در حل مشکل – که بعد از تصمیم گرفتیم قدم در این راه بذاریم قدر الهی شروع میشه   به طوری به اون اندازه که لایقیم و به همون مقدار که در تصمیمون استوار و پایداریم به موفقیت و شادی و سعادت دست پیدا می کنیم.

و جالب اینجاست که این ما هستیم که باید با رشد دادن به فکر و عقل کردارمون  راه های درست رو بهتر ببینیم و اینها اسبابی میشن برای انتخاب راه درست. و این-انتخاب راه درست- به نوبه ی خود  میتونه یک پاداش باشه. و آبرومند شدن و در دل ها جا پیدا کردن هم به اندازه ی خاص میشه قدر الهی...

و همین موضوع در مقابل تصمیم بد به همین شکل روی قدر الهی تاثیر میذاره... جوری که فرد خودکشی کنه یه مرگ بد و یا خواری و خفت نصیبش میشه.... و اینه قدر الهی

خوب کجای این موضوعات به نظر شما اشتباهه و قابل قبول نیست؟!

دیدگاه خوشبینانه و همراه با معنویتی هم درون من هست و اون اینه که : درسته که قضا های الهی  و راه های پیش رومون شاید محدود باشه  ولی یه سری اعمال هست که اونها هم اسبابی میشن برای اینکه قضا ها جایگزین یکدیگر بشن.

قدم گذاشتن در راه نادرست  حتما دارای یه علتی هست که رفع اون می تونه ما رو از  مشکلات بعدی نجات بده- طبق ضرب المثل معروف که (هر وقت جلوی ضرر بگیری منفعته)

خوب اینجا هم من مثال میزنم

فرض کنید به علت غرور یا خودخواهی یه فرد موجب خستگی همراهش( که یه همراه واقعی هست ) در زندگی شه و اونقدر فرد مغرور  به این عمل خودش ادامه بده که  تصمیم به جدایی بگیرن( خوب  اینجا اگه این امر اتفاق  بیافته کیه که نگه سرنوشت این دو بد بود؟)  حالا میون راه اون فرد مغرور بنا به دلایلی به اشتباه خودش پی ببره و بتونه غرور خودش رو زیر پا بگذاره و با یه عذر خواهی و دعوت دوباره به زندگی بهتر  - قضای خودش رو عوض کنه.  به همین راحتی( البته زیادم راحت نیستا) سرنوشت تغییر می کنه. و می تونه این علت مهربونی ها و عشق این دو نسبت به هم باشه تا یا امداد غیبی!

حالا اگه بخوام چشمه ایی از  افکار معنوی که در ذهنم پرسه می زنن رو پیش بکشم باید به اعتقاداتم رجوع کنم:

من اعتقاد دارم و مطمئنم  بخشش و  خوش رفتاری بهترین سرنوشت ها رون به دنبال داره. متقابلا رفتار بد و ناشایست ( بخصوص در مقابل پدر و مادر) خود علتیه محکم بر بدبختی و شقاوت.

عشق هم  شاید امروزه خیلی خودش رو کنار سرنوشت قرار میده و این مقوله هم اگه با دور اندیشی و عقل و فکر و با چشم باز صورت نگیره مطمئنا رسیدن به معشوق مایه سعادت نمیشه و حتی بعضی وقت ها یه امداد غیبی به داد آدما میرسه و اونا رو از چنگال یه عشق پوچ نجات میده – شاید در مراحل اول این  روند ، فرد به سرنوشت خودش اعتراض کنه ولی خوب باید یادمون باشه و خوشبین باشیم که کاری رو که در اختیار ما بوده و انجام نشده شاید در پس این حکم الهی یه سرنوشت خوب نهفته باشه و ما ندونیم- همون طور که خیلی از چیزها رو نمی دونیم خیلی بیشتر از خیلی ها رو نمی دونیم... – جاهایی هست به صورت ناگهانی خودمونو در محاصره سرنوشت بد میبینیم اینجا که جسممون خسته شده و نمی تونیم غم رو از خودمون دور کنیمو خنده هم انگار قهر می کنه! باید روح خودمونو پرورش بدیم با افکار خوب و هدفمند و انتخاب این راه مطمئنا بهترین سرنوشت رو به همراه داره.

خیلی وقت ها جوری دو سرنوشت با هم گره می خوره که این پیوند عجیب به واسطه ی مادیات (دنیا) می تونه به خوشبختی ختم  بشه- مثلا عشقی که باعث  خوب شدن و مهربونی و عطوفت شه و البته باز هم تصمیم انتخاب سرنوشت با ماست و نقطه ی مقابلی هم وجود داره؛ به طور مثال کسی سرنوشت خودش رو با سرنوشتی دیگه گره می زنه و پشیمون میشه...

اجبار  هم  در شکل گیری بعضی سرنوشت ها دخالت داره ولی باز هم مختاریم و این قدرت رو داریم که اجبار رو قبول نکنیم ابا زیر بار اجبار رفتن یعنی سرونشتمون رو  انتخاب کردیم و این موضوع مورد تائید هیچ کس نیست .

 اگه از خدا بپرسند که: دوست دارد سرنوشت ما انسان ها چطور رقم بخوره؟ جواب مخلوق ما سعادت و خوشبختی واقعیه...

از خود انسان ها هم اگر همین سوال رو بپرسید  حتما می گن خوشبختی  – و مختارن یعنی اگه یکی بگه نه من نمی خوام طبق میل خدا عمل کنمو بدبخت شم!!! مختاره و ....

دل بستن به خدا و دعا و آرامشی که از راز و نیاز با خدا نصیب هر کسی میشه و شده . بی نظیره و از ارزشش هر چی بگیم کم گفتیم.   

خوب نتیجه اینکه جمله ی (کاش سرنوشت جز این می نوشت) یا شاید ،بازم شاید لحظه ایی ما رو از شر غم ها خلاص کنه ولی نکته ی مثبتی درونش وجود نداره و  تنها نکته ایی که قابل تامله کلمه ی نوشتن درون جمله است . یعنی میشه و امید این هست که باز هم نوشت (البته در این جمله فکر نمی کنم چنین امیدی باشه) و جمله ایی دیگه هست که بیشتر می تونه افکار مثبت به دنبال داشته باشه و البته با کمی تغییر: اونم خط کشیدن روی -کاش میشد- در جمله ی (کاش میشد سرنوشت را از سر نوشت) و تغییر اون مثل دلنوشته ی زیره.

بین اندیشه گذار بر منزلت اول خشت:               سکوت راه صبر ست و فریاد زشت

گر در برت باشدد همه پاک ســرشت                 خــوش باشی و گردد نصیبت بهشت

ورنه کوش بــه کنی این زرع و کشت               گو توان سرنوشت را از سر نوشت.

– زمان می گذره و  سرنوشت ما  رقم میخوره به صورتی، چه خوبه با اعمالمون بهترین ها رو برای خودمون  به ارمغان بیاریم... و سرنوشت ما اون چیزی نیست که خاطره شده  - سرنوشت  در آینده رقم می خوره و می تونه یه خاطره خوب باشه برای همیشه.

ضمنا کلمه ی کاش اگه قرار باشه به عنوان یه آرزوی دست یافتی باشه  خیلی هم خوبه - همخونطور که دعای خوب روی سرنوشت تاثیر مثبت داره.

پ.ن ۱: کسی که فکر می کنه سرنوشت تغییر نمی کنه خیلی چیزها رو کتمان کرده. مثل: دعا - امید - آرزو و توکل ... 

پ.ن ۲: پاسخ های مختصر به سوالات داداش امین گل:

1- چرا وقتی ما ادما یه جا کم میاریم این حرف رو میزنیم ؟  شاید به خاطر اعتراض باشه یا یه امیده پوچ با این ای کاش گفتن و شاید ما رو برای یه زمان خیلی کم از شر ناراحتی خلاص می کنه ، ولی جالبه همیشه می تونیم به اینکه این جمله هیچ کمکی نمی کنه فکر کنیم!

2- واقعا این جمله معنیش منفی هست  یا مثبت ؟ منفی

3- یا واقعا این سرنوشت بده که ما ادما اینجور میگیم ؟ وقتی انسان جایز الخطاست و این همه وسوسه ها و کلی گناه  دو رو برش ریخت و پاشه ممکنه که به خاطر یک انحراف دچار سرنوشت بد بشه . ولی هر چی هست ما هم در شکل گیریش دخیلیم. سرنوشت همون عاقبتیه که ذهن ما روی بوم دلمون نقاشیش می کنه...

4- یا خدا نعمتاش کم بوده که اینقدر نا امیدیم؟ جالبه . این سوالت نشون میده که تو هم به این نتیجه رسیدی که این جمله اثر ناامید کننده داره! و جواب این سوالت هم: نه ، نه تنها کم نبوده اونقدر زیاده که شاید خوشی زده زیر دلمون ما اینطور فکر می کنیم!!! مثلا همین نعمت بزرگ اختیار – خوبه مثل گیاه تقدیرمون رفتن تو دهن حیوانات باشه یا ریشه کن شدن با باد؟! چرا بعضی ها این نقش رو ایفا می کنن به نحوی؟  مسلما نا امیدیمون نتیجه ی اشتباهِ نادیده گرفتن نعمات خداست. به عبارت دیگه  بعضی ها تا چیزی رو از دت ندن به ارزشش پی نمی برن چون براشون عادی شده بود- خیلی این موضوع پیش میاد- شاید  سرنوشت  از جمله چیزهایی باشه که خیلی ها می خوان اونو مورد ایراد قرار بدن !!!

همیشه باید یادمون باشه که خداوند همیشه بهترین تقدیر رو برامون در نظر داره و رضای خدا هم در خوشبختی و سعادت ماست. پس بیاید با  توکل به خدا و امید به ذات پاک الهی و ایمان به مقدرات پروردگار همیشه احساس خوشبختی کنیم...

خیلی خیلی مطلب طولانی شد  امیدوارم خوشتون اومده باشه...

ببخشید تازه دلنوشته خیلی کمک کرداگه نبود یه صفحه ایی ادامه داشت....الان شد3 صفحه

با تشکر فراوان از همه ی آبجی ها و داداش گل علی خصوص آبجی می نای مهربون و داداش امین عزیز(صاحبان این وبلاگ)

از کلیه عزیزانی هم که به این وبلاگ سر می زنن ممنونم

موفق باشید و شاد و سرفراز و بهاری و سرشار از خاطره ی خوب

حق یارونگهدارتون